Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

Κανένα υπονοούμενο



"Αυτοι που σε αγαπούν να στο δείχνουν απλόχερα" έγραψα σε έναν φίλο. Αν το είδε τυπικό, μεγαλο λάθος του. Τι όφελος έχεις να σε αγαπούν αλλά να μην στο δείχνουν, αυτο ηθελα να του πω. Εχει όφελος η αγάπη. Οσοι αγαπιούνται είναι γαλήνιοι. Ολοι οι άλλοι τρέχουν στα μπαρ να βρουν καποιον να τους αγαπήσει. Ειδικά όσοι έχουν νιώσει πως δεν πήραν πίσω αυτή που έδωσαν σε άλλους.
Εκεί στα μπαρ, η αγάπη είναι αυτή που βασιλεύει. Ούτε η φιλία, ούτε ο ναρκισισμός, ούτε η λαγνεία. Η αγάπη. Κοινωνούν όλοι μαζί σε μια τελετουργία από τα βαθη της ψυχής και των αιώνων και την εκμοντερνίζουν παριστάνοντας τους αδιάφορους. Κι όταν οι λίγοι τυχεροί αγαπηθούν και αγαπήσουν, τότε φοβούνται να το πουν. Δεν λένε καν "ειμαι ερωτευμένος μαζί σου". Ούτε αυτό το λαϊκό πλην τιμιο "σε γουστάρω". Λες και θα τους ζητήσουν το λόγο αν το ξεστομίσουν. Και το καπίνουν με το αλκοοόλ. Ωσπου να το ακούσουν πρωτοι.... και τότε αρχίζει νέο κεφάλαιο.

Ελειψα καιρό. Πολύς μου φάνηκε


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου